روز پنج شنبه ۱۳۹۰.۱۰.۲۹ آخرین امتحان (متون اسلامی) رو می دوم و فارغ می  شم از دستِ این امتحانات

به فکر همچین کاری هستم... (تقلبی)

اینم شعری در وصف خر خوانان و تنبل ها

ز خر خوانان عالم هركه را دیدم غمی دارد

 دلا رو كن به مشروطی كه ان هم عالمی دارد

*****

ذكر ایام امتحانات:

روزی 100 مرتبه خدایا غلط كردم

از ترم بعد می خوانم

*****

دل خوشم با غزلی تازه، همینم کافی ست
تو مرا باز رساندی به یقینم. کافی ست!

قانعم، بیشتر از این چه بخواهم از تو
گاه گاهی که کنارت بنشینم کافی ست!

گله ای نیست، من و فاصله ها همزادیم
گاهی از دور تو را خوب ببینم کافی ست

آسمانی! تو در آن گستره خورشیدی کن!
من همین قدر که گرماست زمینم کافی ست

من همین قدر که با حال و هوایت گهگاه
برگی از باغچه ی شعر بچینم کافی ست

فکر کردن به تو یعنی غزلی شورانگیز
که همین شوق مرا، خوب ترینم کافی ست

میگویند یلدا به زبان عبری یعنی دختر،آری! یلدا دختر است.دختر طبیعت است.دختری با گیسوانی به رنگ شب و رویی به زیبایی و سرخی یاقوتهای انار.
شبها به خودی خود عزیز اند،چه رسد به اینکه یلدا مهمان لحظه هایش باشد.
چه حال خوبیست که هنوز یلدایمان را داریم.
و مهمتر از همه چه حال خوبیست که هنوز همدیگر را داریم و میتوانیم از صمیم قلب ، بهترین ها را برای هم آرزو کنیم.

پیامک شب یلدا:

شما خوشکل ترین و خوشبخت ترین و با کلاس ترین آدم روی زمین هستی...

این هندونه ای که گذاشتم زیر بغلت رو بذار تو یخچال تا خنکشه، برا شب یلدا...

یلدا مبارک.

فرا رسيدن ماه محرم ، ماه پيروزي خون بر شمشير را بر عاشقان آن حضرت تسليت عرض مي کنيم .

باز محرم شدو دلها شکست از غم زينب دل زهرا شکست
باز محرم شد و لب تشنه شد از عطش خاک کمرها شکست
آب در اين تشنگي از خود گذشت دجله به خون شد دل صحرا شکست
قاسم وليلا همه در خون شدند اين چه غمي بود که دنيا شکست
محرم ماه غم نيست ماه عشق است محرم مَحرم درد حسين است

گاه یک لبخند انقدر عمیق میشود که گریه می کنیم
گاه یک نغمه انقدر دست نیافتنی میشود که با ان زندگی می کنیم
گاه یک نگاه انچنان سنگین میشود چشمانمان رهایش نمی کند
گاه یک عشق انقدر ماندگار می شود که فراموشش نمی کنیم

------------------------------

رویای با تو بودن را نمی توان نوشت نمی توان گفت و حتی نمیتوان سرود
با تو بودن قصه شیرینی است به وسعت تلخی تنهایی
و داشتن تو فانوسی به روشنایی هر چه تاریکی در نداشتند
و...و من همچون غربت زدای در اغوش بی کران دریای بی کسی
به انتظار ساحل نگاهت می نشینم و می مانم تا ابد
وتا وقتی که شبنم زلال احساست زنگار غم را از وجودم بشوید
بانوی دریای من...
کاش قلب وسعت می گرفت شمع با پروانه الفت می گرفت
کاش توی جاده های زندگی خنده هم از گریه سبقت می گرفت